در روز دوم رویداد ملی صنایع خلاق، با برگزاری پنل «هنر الگوریتمی و تعاملی؛ قدرتبخشی به هویت ملی از طریق نوآوری دیجیتال»، جمعی از فعالان حوزه هنر و فناوری گرد هم آمدند تا رابطه میان خلاقیت دیجیتال، هویت ملی و مالکیت فکری در عصر هوش مصنوعی را بررسی کنند. این پنل با مدیریت حسین محسنی، مدیرعامل پلتفرم هنری آرتیشن، و با حضور مهدی شوندی (مدیرعامل و عضو هیئتمدیره آراهنر)، فواد نجمالدین (عضو هیئت علمی دانشگاه علم و فرهنگ) و امیرحسین روشنضمیر (مدیرعامل مؤسسه آفرینشهای هنری) برگزار شد و به بازتعریف نقش هنرمند در فضای دیجیتال و چالشهای مالکیت فکری پرداخت.
حسین محسنی با اشاره به سرعت تحول فناوری در حوزه هنرهای تجسمی پرسشی را مطرح کرد که بستر گفتوگوی پنل را شکل داد: «با ورود پلتفرمهای دیجیتال، چه تغییراتی در مدلهای فروش، عرضه و تجربه هنر رخ داده و این دگرگونیها چه تأثیری بر هویت ملی و اصالت خلاقیت ایرانی گذاشتهاند؟»
مهدی شوندی با نگاهی واقعگرایانه به فاصله میان مدلهای سنتی و دیجیتال، تجربه حضور در بازار چین را مثال زد و توضیح داد که در این کشور بیش از ۷۵ درصد خریدها بهصورت آنلاین انجام میشود و پلتفرمهایی مانند Douyin و Red Note جایگاه گالریها و فروشگاههای فیزیکی را پر کردهاند. به گفته او، «خرید هنر نه یک تجربه لوکس بلکه بخشی از فرهنگ عمومی است» و هر هنرمند از ابزارهای دیجیتال برای معرفی و فروش آثار خود بهره میبرد. شوندی افزود: «در نمایشگاههای بزرگ چین مثل CIIE، تولید محتوای آنلاین به اندازه عرضه فیزیکی اهمیت دارد و دولت حتی فضاهای اختصاصی برای نور، صحنه و تولید ویدیو فراهم میکند تا محصولات بهصورت زنده معرفی شوند.»
فواد نجمالدین نیز با تأکید بر اهمیت حضور حرفهای در پلتفرمهای بینالمللی توضیح داد که «حضور دیجیتال در بازار هنر چین، فراتر از داشتن صفحه آنلاین است.» او تجربه دو ساله خود پس از کرونا را بازگو کرد و گفت که قوانین و ضوابط حضور در پلتفرمهای چینی پیچیده و چندلایه هستند: «ما مجبور بودیم در چین شرکت ثبت کنیم، نیروی محلی داشته باشیم و با رولهای پلتفرم هماهنگ شویم. ورود به این بازار نیازمند شناخت عمیق از فرهنگ خرید، ساختار تبلیغات و زبان روایت بصری مخاطب چینی است.» نجمالدین تأکید کرد که تحلیل دادههای فروش آنلاین و رفتار کاربران به اندازه خلق اثر اهمیت دارد: «در فروش دیجیتال، هر کلیک و توقف روی تصویر، دادهای است که مسیر هنرمند را تغییر میدهد.»
در میانه پنل، محسنی گفتوگو را به سمت مفهوم «انسان و تجربه زیباشناختی» برد و از نجمالدین خواست شکاف میان اقتصاد هنر و هنر عمومی را توضیح دهد. نجمالدین با نگاهی جامعهشناختی اظهار کرد که «ما از هنر دو تصویر داریم؛ یکی هنر اقتصادی و حرفهای که در گالریها و حراجها عرضه میشود، و دیگری هنر زیسته که در زندگی روزمره مردم جریان دارد اما نادیده گرفته میشود.» او یادآور شد که با تخصصی شدن نهادهای هنری، هنر به یک کالا تبدیل شد و تجربه عمومی زیبایی به حاشیه رفت.
نجمالدین توضیح داد: «نهادهای تخصصی هنر، مانند آموزش یا مذهب، رشد کرده و ساختار یافتهاند، اما هنر عمومی بیپناه مانده است. بخشی از هویت زیباییشناختی جامعه از بین رفته و امروز باید دوباره این تجربه را بازسازی کنیم؛ هنری که در زندگی روزمره حضور دارد، بدون اینکه الزاماً در گالری یا موزه باشد.»
این رویداد ملی با حمایت مؤسسه کمک به توسعه فرهنگ و هنر و به همت شرکت ایده تجارت هرمس برگزار شد.
برگرفته از محتوای منتشرشده در وبسایت tharhang.ir